می نویسم!چه یک نامه..چه یک یادداشت..و تنها چه یک دست خط....اما می نویسم!!!

به این امید که دریابم!!! می نویسم تا با آن به خدا و دیگران نزدیکتر شوم و در آخر به رسیدن.....با آرزوی دریافتن.....

با غرور می نویسم...شاید خود نهانم را میان نوشته هایم دریافتم!! روحم را در نوشته ام حک می کنم....

احساس و عقلم را در میدان کاغذ و با سلاح قلم به جدال می اندازم.......شاید دریافتم !!!

مهم نیست چه کسی می خواند...همین قدر که ارزش خوانده شدن را دارد کافیست....همین قدر که می خواند بس است......

می نویسم در راه تسکین و مرهم دردهایم....

می نویسم با نگاهی به رویاهایم....

و با چشم اندازی از امیدهای از دست رفته ام......

آری..حال می توانم دریابم!! بازتابی از اندیشه ام روی صفحه ای سفید به من قدرت یافتن می بخشد!!

چه می گویی؟؟؟؟چه می خواهی؟؟؟ دریاب .......

ای من در کلمه دریاب مرا.....ای من در صفحه سیاه دریاب ......

در واژه دریاب....در من دریاب....ای من در من دریاب مرا.....در واژه.....در واژه.....

(متن از بهار)


 

نوشته شده توسط HACKED BY در دوشنبه 1 مرداد1386 ساعت 17:4 موضوع | لینک ثابت